De legendarische Britse kunstenaar David Hockney is op 88-jarige leeftijd overleden.
In de loop van meer dan zeventig jaar werd de in Yorkshire geboren kunstenaar beschouwd als een van de meest invloedrijke en bepalende figuren in de hedendaagse kunst.
Zijn publicist Erica Bolton bevestigde donderdag dat hij ‘vreedzaam is overleden’ in zijn huis in Londen.
In een verklaring stond: ‘De gevierde Britse kunstenaar David Hockney, een van de belangrijkste figuren in de hedendaagse kunst in zowel de 20e als de 21e eeuw, stierf vredig thuis op 11 juni 2026, een maand vóór zijn 89e verjaardag.’
In 2018 werd zijn schilderij Portrait of an Artist (Pool with Two Figures) op een veiling in New York verkocht voor 90 miljoen greenback (£ 70 miljoen), waarmee het toenmalige document voor een werk van een levende kunstenaar werd verbroken.
Zijn enorme ronde bril en gebleekt blond haar – in latere jaren vervangen door een reeks platte petten – werden lange tijd beschouwd als een ‘nationale schat’ en waren bijna internet zo onderscheidend en vertrouwd als zijn schilderijen.
Naast dat hij putte uit kunst uit het verleden, van de Renaissance tot het summary expressionisme van Jackson Pollock, stond hij er ook om bekend dat hij consequent zijn eigen pad volgde en weigerde zich te conformeren aan de artistieke mode van die tijd.
Als insurgent op de kunstacademie werd hem aanvankelijk een diploma geweigerd omdat hij weigerde een essayopdracht te voltooien en erop stond dat hij alleen op zijn kunstwerken zou worden beoordeeld.
Aan het start van zijn carrière verzette hij zich tegen de development van figuratief schilderen, terwijl de dominante lijn abstractie was, en gebruikte hij in plaats daarvan felle kleuren met een primitivistische stijl.
In latere jaren, toen critici zijn omarming van de landschapsschilderkunst afkeurden, maakte hij duidelijk dat het hem ‘geen moer kon schelen’.
Nadat hij was opgegroeid in Bradford, werd hij geboeid door het licht en de vrijheden van het Californië van de jaren zestig, waardoor de staat veertig jaar lang zijn belangrijkste thuis was.
Hij omarmde ook enthousiast de mogelijkheid om zijn seksualiteit als openlijk homoseksuele man te verkennen in een tijd dat homoseksualiteit in Engeland nog steeds illegaal was.
Hij maakte een serie schilderijen met naakte of halfnaakte mannen, die hij later omschreef als ‘homoseksuele propaganda’.
‘Ik vond dat het moest gebeuren’, zei hij. ‘Niemand anders zou het als onderwerp gebruiken, omdat het een deel van mij was. Het was een onderwerp dat ik met humor kon behandelen.’
Gefascineerd door technologie maakte hij in de jaren tachtig grootschalige fotocollages met behulp van polaroidafdrukken, terwijl hij in de jaren 2000 de app Brushes gebruikte om honderden foto’s op zijn iPad te maken.
Zijn onderwerpen varieerden sterk, van stillevens en landschappen tot portretten van vrienden en familie, maar ook decorontwerpen voor theater en opera.
Hockney, die zijn hele leven rookte, werd zelden gezien zonder een sigaret in zijn handen en voerde regelmatig campagne tegen de ‘kleine Hitlers’ die probeerden de tabaksrook onder controle te krijgen.
Geboren in Bradford op 9 juli 1937, was hij de vierde van vijf kinderen in een arbeidersgezin.
Zijn vader Kenneth was een accountantsbediende die ‘Ban the Bomb’-posters schilderde voor lokale vredesdemonstranten, terwijl zijn moeder Laura een Methodist en strikt vegetariër was.
Op slechts 11-jarige leeftijd besloot hij dat hij kunstenaar wilde worden, een ambitie die niet werd aangemoedigd door zijn leraren aan de Bradford Grammar Faculty.
Met de steun van zijn ouders ging hij echter naar de plaatselijke kunstacademie voordat hij naar het Royal School of Artwork in Londen ging, waar hij werd bespot vanwege zijn Yorkshire-accent.
In zijn commentaar op de capaciteiten van zijn andere klasgenoten herinnerde hij zich: ‘Ik keek naar hun tekeningen en dacht dat als ik zo zou tekenen, ik mijn mond zou houden.’
Als superster in wording was hij te zien in de beroemde tentoonstelling van de Royal Society of British Artists Younger Contemporaries van 1961, waar het werk van de nieuwe golf van Britse ‘pop-art’ werd tentoongesteld met kunstenaars als Peter Blake.
Het was echter zijn verhuizing naar Los Angeles in 1964 die een beslissende verandering in zijn werk teweegbracht.
In tegenstelling tot het saaie naoorlogse Groot-Brittannië was hij bedwelmd door het schitterende zonlicht en de vrijheden die hij in Californië aantrof.
‘Op het second dat ik in Amerika aankwam, dacht ik: ‘Dit is de plek’,’ zei hij.
‘Ik voelde me aangetrokken tot Californië, wat ik niet wist… omdat ik voelde dat de plek me zou opwinden. Het had ongetwijfeld veel met seks te maken.’
Nadat hij een baan als tekenleraar had aangenomen aan de Universiteit van Californië in Santa Cruz, begon hij een relatie met een 17-jarige pupil, Peter Schlesinger, die ook zijn muze werd.
In deze periode werd hij vervolgens beïnvloed door de harde strakke lijnen en levendige kleuren van Amerikaanse kunstenaars als Roy Lichtenstein.
Met behulp van het medium acryl creëerde hij een reeks opvallende afbeeldingen van zwembaden – met title A Greater Splash.
Deze titel diende vervolgens als de naam van een semi-gefictionaliseerde documentaire van regisseur Jack Hazan die in 1973 werd uitgebracht.
De movie werd gedurende drie jaar opgenomen en volgde het leven van Hockney, zijn kunstproces en de pijnlijke ineenstorting van zijn relatie met Schlesinger.
Hij schilderde ook een van de bekendste van zijn vele portretten – de heer en mevrouw Clark en Percy – met afbeeldingen van zijn vrienden, de modeontwerpers Celia Birtwell en Ossie Clark, met hun kat.
Omdat kunsthandelaren schreeuwden om zijn werken tentoon te stellen en te verkopen, kon hij een huis huren in de Hollywood Hills, dat hij later kocht en uitbreidde met een studio, en een strandhuis in Malibu verwerven.
In 1999 stopte hij met schilderen voor twee jaar toen hij zijn theorie onderzocht dat oude meesters als Vermeer en Caravaggio spiegels en lenzen hadden gebruikt om nauwkeurig naar het leven te tekenen.
Hij kocht een digital camera lucida die hij zichzelf leerde gebruiken en maakte al snel zeer snelle, zeer nauwkeurige potloodportretten van vrienden, familie en hemzelf – hoewel hij altijd ontkende dat de techniek een vorm van ‘valsspelen’ was.
In de jaren negentig keerde hij regelmatiger terug naar Yorkshire, waar hij door een vriend werd aangemoedigd om de lokale omgeving huge te leggen, wat hij aanvankelijk uit zijn hoofd deed, waarmee hij in 1998 zijn schilderij van Garrowby Hill voltooide.
Ondanks zijn jaren in de Verenigde Staten hield hij vol dat hij zich altijd ‘erg Engels’ had gevoeld.
‘Eerlijk gezegd kom ik uit de boerenstand,’ zei hij. ‘Maar het zorgt ervoor dat je verbinding maakt met het land en omdat ik dit onderwerp heb gevonden, is het op mijn leeftijd geweldig, je blijft erbij en je raakt opgewonden.’
Uiteindelijk keerde hij fulltime terug en vestigde zich in de badplaats Bridlington, terwijl hij eropuit ging om het omliggende platteland te schilderen met zowel olieverf als aquarellen.
Het noodlot sloeg toe in 2013 toen zijn 23-jarige assistent, Dominic Elliott, stierf nadat hij bij de kunstenaar thuis een huishoudelijke afvoerreiniger had gedronken nadat hij eerst een krachtige cocktail van medicine en alcohol had genuttigd.
Uit een gerechtelijk onderzoek bleek dat Hockney, die steeds dover was geworden, er doorheen had geslapen, zich niet bewust van wat er aan de hand was. In de nasleep keerde hij terug naar Californië.
Nadat hij ooit de kans had afgewezen om koningin Elizabeth II te schilderen, ontwierp hij ter ere van haar een glas-in-loodraam in Westminster Abbey.
Het werd onthuld in 2018 en markeerde haar liefde voor het platteland met een scène van meidoornbloesem uit zijn geboorteland Yorkshire.
Heb je een verhaal? Neem contact op met ons nieuwsteam door een e-mail te sturen naar [email protected]. Of u kunt hier uw video’s en foto’s indienen.
Voor meer van dit soort verhalen, bekijk onze nieuwspagina.
Volg Metro.co.uk op Twitter en Fb voor de laatste nieuwsupdates. Je kunt nu ook artikelen van Metro.co.uk rechtstreeks naar je apparaat laten sturen. Meld u hier aan voor onze dagelijkse push-alerts.
Reageer nu
Voeg Metro toe als voorkeursbron op Google
